Decreto á vista


El problema es que no existe cobertura legal para obligar a nadie a hablar o escribir en gallego. Esto ya lo advirtió el Consello Consultivo en 2007. La única obligación es hablar o escribir en castellano, que es lo que establece la Constitución. Por lo tanto, puede pedirse una exigencia sobre el castellano, pero sobre el gallego no. Esta es la realidad. (Anxo Lorenzo, entrevista en Faro de Vigo).

Ah, pero non era o galego a lingua imponida? Agora resulta que é o castelán… Supoño que, a falta de mandato constitucional ao respecto un alumno pode negarse a facer en inglés os exames de inglés, e en francés os exames de francés. Vaia unha panda de pedagogos indocumentados.

E, por suposto, o problema que o coman os centros:

Fijamos un criterio pedagógico en función de la responsabilidad (sic) que tenemos como Administración y, al mismo tiempo, damos voz a las familias por si en algún centro, la mitad mas uno, considera que debe ser al revés. Dejamos esa puerta abierta para que las familias tengan la posibilidad de expresarse directamente en las troncales y, en el resto de materias, a través de los consellos escolares.

Como proba de cosmopaletismo, as asignaturas de ciencias por suposto en castelán, lingua que como é ben sabido é tradicionalmente punteira en ciencia moderna e contemporánea.

Os aprendices de bruxo estiveron cavilando e pronto parirán o seu adefesio lexislativo. Dado que pouco saben da organización dos centros escolares, pouco saben dos problemas que traerán as súas disparatadas ocurrencias. Da o mesmo: fai tempo que os lexisladores teñen convertido o sistema educativo nunha lameira. Parche sobre parche, ocurrencia sobre ocurrencia, propaganda e barullo espallado dende cómodos despachos, alleos á realidade e ás necesidades dos centros de ensino, a pandilla de abrazafarolas de turno vai pronto a agasallarnos co resultado do seu ocio pagado con cartos públicos.

Qué se vai esperar dun gabinete cuxo presidente considera unha provocación que alguén se dirixa a el en galego. Non esquezamos ao colaborador necesario, o noso Torquemada local e sociolingüísta converso, quen pasará á historia da ignominia do idioma: Anxo Lorenzo.

Anxo Lorenzo, colaborador necesario.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: