A magnitude do esperpento


A magnitude do esperpento lingüístico que estamos a vivir no país pódese constatar en pequenos exemplos ou en grandes ocasións. Os pequenos exemplos son aqueles que nos fan rir. As grandes ocasións son aquelas que nos fan chorar.

Un exemplo do primeiro: seguindo a tradición institucional (lembremos o caso da gran cantante galega, Carmiña Burana, amiga do que fora Conselleiro de Cultura Pérez Varela), agora lle toca a outro Varela, neste caso Roberto, tamén Conselleiro de Cultura, que ven de fundar a vila de Desván de los Monjes xusto enriba da milenaria Sobrado dos Monxes.

Un exemplo dos que nos fan chorar: o 30 de xaneiro deste ano o Secretario Xeral de Política Lingüística, Anxo Lorenzo, falando do futuro decreto do castelán, tivo a ben dar unha charla a un grupo de profesores de instituto: nada menos que aqueles adicados á nosmalización. Hai que recoñecer no seu favor o valor de facelo. O que non quita que non poidamos evitar reproducir algunhas das súas deposicións, que podemos escoitar íntegras neste video.

minuto 03:41. O Consello Consultivo no informe do decreto 2007 dixo (…) que non tiña cobertura legal que o alumnado fose obrigado a utilizar o galego nas materias impartidas en galego.
minuto 07:22. Tampouco ten sentido obrigar nunha clase en lingua estranxeira a que o alumnado utilice esa lingua estranxeira (risas).

Analicemos a cuestión. Con respecto á primeira deposición, o Consello Consultivo (que só é consultivo), con razón ou sen ela, céntrase na cuestión do galego e dí o que lle parece. Non se pode obrigar a un alumno a falar en galego. ¿Tampouco se lles pode obrigar a falar en castelán? En xeral, ¿se lles pode obrigar a falar? ¿Qué pasa se quedan caladiños, porque entenden que calquera das dúas linguas é unha imposición? ¿Qué é obrigar? ¿Obrigar é que se non o fala se lle avalía negativamente?

Os mais memoriosos recordarán que a Constitución Española establece a obriga de coñecer o español (se ben non explica qué sanción se impón a quen non o faga), pero ningunha lei estatutaria establece o deber de coñecer o galego. O digo por se alguén tiña dúbidas acerca de qué lingua é a normativamente imposta (o castelán) e qué lingua é a subsidiaria (o galego, ou calquera outra), que foi o demagóxico punto de partida que nos levou á pretendida reforma do decreto. Ao millor unha breve reflexión sobre eso non nos viña mal para enterarnos de cál é a posición de partida de cada lingua.

O que nos leva á segunda deposición. Se ao millor se lle pode obrigar a falar en castelán a un alumno, pero de ningún xeito se lle pode obrigar a falar en galego, entendemos que o inglés nin de broma: ahí xa non hai dúbida. O inglés non ten ni estatuto de lingua cooficial subsidiaria: simplemente é unha lingua estranxeira. Este señor (Anxo Lorenzo) acaba de tirar por terra o seu propio proxecto de decreto: se se pretende dar o 33% do currículum nunha lingua que os alumnos non teñen a obriga de usar oralmente, entón ¿de qué carallo estamos falando? ¿É esa a utopía? ¿Unha escola de caladiños? Non só iso é o que tira por terra. En realidade, o que está a facer é desmotar o sistema educativo enteiro dende os seus alicerces pedagóxicos primarios: o que se predica do inglés, se predica tamén da música (non se pode obrigar a un rapaz a solfear) ou das matemáticas (non se lle pode obrigar a entender a linguaxe matemática). As consecuencias de todo isto son as mencionadas por unha das profesoras na charla: os alumnos están comezando a interiorizar a lóxica da obxeción (a min non se me obriga a esto nin a esto outro). Dito de outra maneira, os rapaces están asumindo a estulticia da clase política. Todo, para mantela e non enmendala, para darlle voltas a unha promesa electoralista feita sen ningunha reflexión nin análise, baseada en prexuizos cavernícolas e denuncias peregrinas, probablemente inconstitucional e antiestatutaria, técnicamente inviable e lóxicamente absurda.

No tocante a Anxo Lorenzo, supoño que ainda son algúns os que lle temos algo de aprecio. Xa cada vez menos, tras ser testigos perplexos de espectáculos tan ridículos coma este. Escoitar a un lingüista decir que non ten sentido falar inglés en clase de inglés é algo que non tiña previsto na miña axenda. Definitivamente, a política é quen de convertir a un listo en tonto. O que debería facer Anxo Lorenzo é marchar para casa. Nin fai falla que dimita: conformámonos con que non vaia a traballar o próximo día.

Advertisements

1 comentario

  1. Febreiro 8, 2010 ás 16:20

    De seguir así non é que vaia desaparecer o galego, é que vai desaparecer a civlización occidental enteira (refírome ás bases helénicas). Personaxes como as citadas son unha excelente mostra da caída do imperio da razón e da intelixencia. O Partido Popular e demáis neoliberais son a mellor piqueta para acabar con toda unha civilización con 25 séculos de historia.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: