Entscheidungsproblem


“Parliament can do anything but make a man a woman and a woman a man: tal se dicía, alá polos albores do século XVII, en pleno estoupido parlamentario inglés. Ese era o límite autoimposto pola arrogante cámara inglesa á súa soberanía.

Autoimposto, insisto. Mais sexamos razoables: claro que hai límites ás decisións dunha asamblea. Os estreitos marxes que ofrece a lóxica para manexarnos nesta vida fan que dúas e dúas sexan sempre catro, e non cinco. ¿Podemos os membros un claustro de profesores decidir o contrario? Podemos, pero non nos queixemos entón se prestando cinco euros devólvennos un de menos.

Guillermo de Ockham, sempre atento a estas sutilezas, opinaba xa no século XIV que unha cousa é a potentia absoluta dei e outra a potentia ordinata dei. O que traducido a lingua vulgaris quere dicir que unha cousa é que Deus poida crear un mundo no que dúas e dúas sumen cinco, e outra cousa é que o faga. Digamos que podería facelo, pero non o fai porque non lle apetece (de ahí que sexa potentia, e non actus). Ata Ockham entendía que os seres contixentes (nós) temos un límite imposto, mais forte co autoimposto. Semella que no parlamento inglés non entenderon ben o nominalismo.

En efecto, unha asamblea que decida soberanamente o contrario ao posible, en pleno uso da súa potentia absoluta, estará exercendo unha potentia disordinata (valga a expresión). É absurdo que os membros dun claustro de profesores decidamos que dúas e dúas sexan cinco. Nen sequera podemos decidir que sumen catro: como moito poderemos constatalo (que xa é moito), pero decidir, o que se dí decidir, non podemos.

E digo que xa é moito porque con un canto nos dentes temos que darnos, habida conta dos problemas que plantexa a procura da verdade nas farragosas terras das matemáticas. Dubidar das verdades estrictamente formais é como cruzar a delgadísima liña que separa a sana desconfianza do simple despiste.

Logo haberá quen diga que si, que o Parliament xa pode convertir un home en muller (avances da mediciña moderna!). Pois non: pode cambialo seu sexo, pero os seus cromosomas son e seguirán sendo XY, que é o que conta.

William_of_OckhamGuillermiño de Ockham (intantánea captada
por un dos seus alumnos durante unha clase).

Advertisements

2 Comentarios

  1. iznogud el infame said,

    Outubro 30, 2009 ás 20:30

    Así é que non me extraña que o señor Califa, tan claro na súa erudición cando fala para un público atento, teña dificultades para comunicarse ante quen non quere entender o contrario do quelle convén. E ahñi estará o pobre visir para traducir a román paladino tan sabias reflexións, sendo entonces acreedor das hostias que ninguén se atreve a darlle ó gañán do outro.
    Ás veces parece que seguimos nos anos 70 cando, unha vez liberados do xugo do pensamento único, atopabámonos con que lle queriamos explicar a un alumno a lei da gravitación universal, e, este, todo digno, apelaba ó seu dereito a discrepar, e escondía a súa burramia cun displicente: “pois eu opino que a gravedade non é iso”.

    • como te digo una cousiña said,

      Outubro 31, 2009 ás 04:44

      Pois a min me recorda tamén a algo moi de moda nos 70…e nos 80, 90 e no novo milenio. Sé é inintencionado chámase “wishful thinking”…ou tal vez siplemente estupidez. Se hai conciencia da realidade chámase demagoxia barata, refuxio de caraduras. Profe, non sei se moi estúpido ou demasiado listo, sabe que 2+2=4 e 2+3=5. Pide 2+2 e ten 4. Pero é que tamén quere 5. Equipo directivo contesta que non é posible. Profe que vai de listillo apela entón á solidariedade grupal “que nos dean a todos 5”. Equipo directivo contesta que aínda é menos posible. Profe que pasa de listillo a iluminado busca acólitos: “Compañeiros, pedide comigo que nos dean 5” “traballadores do mundo, unídevos” “reclamemos os nosos dereitos: que pidamos 2+2 e nos dean tamén 2+3”. As veces unha se alegra de que sexa difícil mobilizar aos claustros.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: